Onzin dan maar…

Doe ik een poging om het niveau van deze blog enigzins op te halen, wordt het afgedaan met: “Fuck die wiskunde, wij willen onzin!!” Nou, onzin dan maar.

Examens

Ja, die had ik dus. Twee nog wel: Analysis (preliminary) en Foundations. En dan dacht je dat je eindexamens officieel waren. Eerst je stoelnummer opzoeken op de eindeloze lijsten die in de gangen ophangen. Op je tafel ligt vervolgens je “Attendance slip” te wachten die je moet invullen, dateren en tekenen zodat je kan bewijzen dat je er was tijdens het examen. Dan krijg je de antwoordboekjes, met op de voorkant eerst een formulier: achternaam, andere namen, registratienummer, examencode, naam van het examen, vak, studierichting, datum, handtekening, etc. Je naam moet in een vakje rechtsboven dat je daarna moet omvouwen zodat niemand het meer kan lezen zodat je niet kan zeuren dat je leraar het niet eerlijk heeft nagekeken omdat hij je niet mag.

Dan mag je eindelijk aan het examen zelf beginnen. Analysis was goed te doen, en het eerste deel van Foundations ook wel. Het tweede deel van foundations was een hel, twee grote vragen die helemaal over “Equivalence relations” en subgroepen gingen. Vre-se-lijk. Het punt zal dan ook niet geweldig zijn voor Foundations. Gelukkig maakte mijn punt voor Spaans weer wat goed: 92% voor het luisteren en 90% voor de rest!

New Year’s resolutions

Goede voornemens dus. Die heb ik op 4 januari dus maar eens verzonnen. Ik heb een hele lijst gemaakt, dan is de kans groter dat tenminste 1 het red. Op de lijst staan onder andere op tijd naar bed gaan, op tijd weer opstaan, ontbijten, naar al mijn colleges gaan, om de dag naar de sportschool, en aan huiswerk beginnen op de dag dat het uitgedeeld wordt. Op 5 januari ging het al fout, maar vandaag was ik op tijd uit bed! Er is hoop.

Gefluit

Of “de onzichtbare scheidsrechters” zoals Martje ze heeft gedoopt. Mijn gang wordt gekweld door een mysterieus gefluit. Het klinkt zoals het fluitje van een conducteur, of zoals die van een voetbalscheidsrechter. Maar het enge is: het verplaatst. Als je de gang op komt klinkt het alsof het van het andere eind van de gang komt… Je loopt langs de keuken, richting mijn kamer, om te achterhalen waar het nou precies vandaan komt en dan… Klinkt het opeens alsof het van de keuken komt! Verbaasd keer je je dan om en begin je terug te lopen, maar zodra je de keuken nadert… Lijkt het toch weer van de andere kant te komen! Zeer, zéér mysterieus. (En néé, ik word niet gek, Alice die twee kamers verderop woont dacht hetzelfde.) Daarnaast wordt ik ook nog gekweld door een minder mysterieus gedruppel op de vliering, precies boven mijn bed, dat af en toe voor slapeloze nachten kan zorgen.

Andere dingen

Onzin was het sleutelwoord, dus even denken. Ik heb gisteren Forgetting Sarah Marshall gekeken met Arjun en Eneko, en die was zeer komisch (en met Kristen Bell van Veronica Mars!). Het nieuwe album van Bloc Party heeft een aantal aangename nummers die op repeat hebben gestaan de afgelopen dagen (Zephyreus for the win!). Daarnaast ben ik nog altijd op zoek naar Engelse slachtoffers die ik mee kan slepen naar de concerten van Snow Patrol, Blue October, Staind en weet ik wat er allemaal naar Birmingham komt, maar het is zo saai om alleen te gaan!

Daarnaast ben ik niet blij met het feit dat ik dit trimester 24 uur per week heb. Maar ik heb gelukkig wel 2 computer-vakken, die niet al te moeilijk zouden moeten zijn. Maar ze hebben wel vakken over mijn Spaans heen gepland, dus daar moet ik nu wéér van groep veranderen. Dat betekent dat ik waarschijnlijk dat ik de andere Spaans lerares krijg die ik al een keer als vervangster heb mogen verduren: vaís moet met een accent, want het is twee lettergrepen: vaí-s. Niet dus.

Oké. Dat was weer genoeg onzin voor vandaag. Ik ga avondeten kopen in Costcutter’s en daarna op tijd naar bed, in lijn met mijn goede voornemens. Morgen beginnen de colleges weer echt met Linear Algebra, Probability en Geometry and Motion.